Deli / صادق و شایعبعضی شبا چشا درشت، بیداربعضی شبا دمِ پنجره صدا تُپق میادبعضی شبا لقن مفصلاممنم یه دوست ناباب، وسلاممنم یه درس عبرتباخودم بَدم و اِلا دست به خیرمعشق می کنم بخنده چهره اتخدا نرسید شیطون رفت تو جِلدمپَ؛ چه قدرم راضیم دادابچه مثبتا به گا میرن دادابه همه چی آره گفتیم جایِ نه باباما بَد و رفتیم لایِ صدتا راهجدیداً ردیفم تو پول تو چپ داداچون تا وقتی پول هست آقاموایسادم زدنم تو دعواهاولی اَ ترس نشاشیدم تو شلوارامصبرم کمه، حوصلم در حد حداقلهچهل سالگیمو می بینم به تخت بستنشدستاشو بستن اَ دست نرهمن بسمهدلم تنگ شده برا نهبرای اینکه دوباره بمیریم برا همبی قرارم و دلتنگ سرِ گرمبرا طعم قبلهمه جمعیادمون رفت زندگی کنیمدیگه اصلا چیزی و حس نمی کنیممن اخمام تو همه، تو گریه می کنیمارو نگا تو چی حرفه ای شدیممنو این دست ساز باهمیه شبایی داریم که صبح ش درمانگاهمبا این حال، تنها عین مَرد وایستادمعین مرد وایستادمحس می کنم دیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتیدیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتینمیشه دورم هی پُر و خالیاصلاً بالا نمیرم که بخوام بیام پایینچونمی دونی اینجا جای ما نیجای موندن آدمی با حال ما نینهمن که رفتم، توئم بروهر لحظه اَ خودت بزن جلومن، همون که راهو کَندهیه جایی قبلاً توم، دیدم تو روکه خشم داشتم، وحشی بودم، رحم نبود تومترس بود که جنگی بودم، غرق تو اون خونشهر تو مُشت، بد تو پشت، اما تو روم خوبنقش داشتم، رنگی بودم، اما کدوم بوم؟مَشتی دیدم جای دیگه زندگی یه چی دیگه اسنه حرفِ اَ این باد بود، نه قصه ای اَ بیدی هستزندگی یه حادثه ست با چندتا شکل مبهمپس ساختم یه برج بلند با ستون محکم، بَهبالای ارتفاع، انتهای ارتقاءکوچه ی فرشته ها، جنب پارک اعتباربا پلاک عشق ناب، زنگ سوم حس پاکواحدم تو برج خاص، سر نزنی اشتباست توداداشی دیره بگی خونه کجاس؟که سر گذاشت گندم رو سینه ی داسباس از این سگدونی کَند و رفتاصلاً مهم نی چی دروغه چی بوده راستخیره، مات، مبهوت، مَنگکی این بچه رو محکوم کرد؟به دیوونگی از توت کَندلبخندت و بعد اخموت کردچون اینجا یه چی رنگ میده بهتسفید میشه موهات، سرد میشه دلتزنده بودنو همه مفت خریدیمبهم بگو مُردنو چند میشه گرفت؟حس می کنم دیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتیدیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتیتف می زنم به رولِ پیچ شدمیه معدن سنگ، پودر سفید شوهردادم این سالا چقدر پولمُهر ثابت بزن بغلای مأموربه خوابیدن تو شبا چشم مونداز عرق سگی بگیر تا شرابِ انگورفرق گوشت و نون چیه برا بی دندون؟یا یه چی بریز، یا بچاق، منو بخندونعشق است بخند؛ من زخم معدمچی شد که فِک کردیم چفت شیم به هم؟خامی رو خامی یا نه حالا داشکه کوچه ی مشتیا کم بالا داشتمنجمع و جور شده جرواجریامنمیشه خالی با هیچی این دِغودلیاممن رو تختِ شاهی ام فکر کولیامبگو کی چی دیده اصلاً غیر خوبیامما دلی بازیم و فِنتمون ایناَ جیب ارزون و اَ دل گرونیمکشتن مون زنده موندیمتنهاییاتون براتون شعر بخونیمبیا بزنیم حرفای خوبوبنزین نریزیم روی این انبار چوبهیشکی نداشت اعصاب مونوهیشکی نشنید حرفای اونوآخه می رسونن گاهی لبه رو به جونواونکه پزشونه، تو که دیدی می ریزیم تو جوبومی ندازن زمین، می بینین یهو مار شده چوبولَش قدیمم و می خوام ولی نه جنونه تومواَهپَر پرواز بازا رو چیدناونا که مدعین پرواز آزاد و دیدناونا که گندم سهم روزشون بودامروز خرج این داسا رو میدندروغ گفتن از سر به ماخوردن هرچی بود از سهم ماحرف مفتو بستن به ماحرف دل موندش از سمت مادروغ گفتن از سر به ماخوردن هرچی بود از سهم ماحرف مفتو بستن به ماحرف دل موندش از سمت ماحس می کنم دیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتیدیرم شدهاما نمی دونم چی دیر شده چی؟یه منم و رفیقم گلهتو خودم تو چتی