کار طولانیه ، حوصله کنپُر کار بودن به خیلی چیزا بستگی دارهمهم ترینش انگیزست ، وقتی به آینده فکر کنی کم کار میشیببین رپ یه اسبِ وحشیه که سوار کار ندارهنمی تونه کسی ازش توو ایران مایه حلال وار درارهتا جایی که هنرمند هیچ فرقی با یه خلافکار ندارهپس هر کی سَرِ میز ما اومد بگو که قرارداد نیارهاینه که تا قسط ها زیاد شد کم کم ورس ها کم شداز اون طرف چه جرم هایی که با یه امضا حل شدیعنی که سلیقه طرف همیشه دخیله وسطهمینه تحمیلِ نظر نتیجه تخریب اثرهولی وقتی که از سرت آب بگذره کلاًمیگی بهتره خودم تکلیف رو یکسره کنمتا اینجا عمرم رو ضرر کردم هزینش هم می دممن که تا همینجا اومدم پس بقیشم میرممنی که از اعتماد بی جا هنوز آبستنمولی در نهایت میدونم اینو که باعث منمدیدم اون ها که با خنده جلو میان ناکِس ترندر آخر دیدم متکی به مشتی خاکسترمفهمیدم فقط پدر مادر میگه پسرم دخترمبقیه که این اسمو ببرن مُفت برندخترم؟ با ولم کن حرکت کاملا فولهیارو عَلَنی میخواد با چشم تو رو حامِلت کنهمیگه تو پسرمی قدمت رو چشممهمی بینی پاش برسه حاضره گردنتو بشکنههر کی می خواد شیکمتو سفره کنهتا به خودت بیای اون دورا یه نقطه شدهمن دیوونه میرم بیرون ولی عاقل میرم خونهدیگه ، هیچی نمی تونه منو غافلگیرم کنهحتی اون که با شخصیت یه صدای سلامتمی گه دارم میرم فلان جا ولی کرایه ندارممیگی کمک کنم که از بقیه خواهش نکنهفردا میبینی همونجاست یارو کارش همونهاینه که شک از توو خیابون و کوچه میادو مغز تبدیل میشه به هوشِ سیاهاینجا بچه تمرین میبینه با یه لحن محکماول از همه یاد می گیره اون بیرون همه گرگنمی فهمه فقط خودشو ببینه بقیه همه نوکرو بالاخره شک به آدما درون ذات بچه گل کردتوو اون سن آرزو هاش مثِ ناموسشه ولینابودی آرزو ها میشه آموزش بعدییعنی آینده هات بهت تحمیل شدنبذار منظورمو یه جورِ دیگه تکمیل کنمیادمه بچه بودم توو جمع یکی صدام کردبزرگ جمع بود یه کم نگام کردبهم گفت میخوای چی کاره شی بهش گفتم فضانوردگفت پول رو زمینه دنبالش توو فضا نگردتو درس هاتو قبول شو فضا مضا پیشکشتبا دو تا جمله میخواست آرزو هام هیچ بشهمی دیدم همه نمه می خندیدن زیرِ لبیمیخواستم که آب شم برم زیر زمینالآن هم زیر زمینم وقتی خوردم از همه لگدحداقل اینجا هیشکی منو مسخره نکرداونی که رو نداشت توو داشت ولی می دونست چشهمُدام با خودش گفت از این بد تر هم می تونست بشههر چی بود گذشت فقط جای زخمش موندمینویسم و مینویسم و بالا میره گردش خونروزی رو می بینم جوری حالم خوبه که چسبیدم به سقفاون روز اگه منو دیدی فقط بگو حقش بودالبته شاید فکر بکنی که موزیک شغل منهولی نه موزیک یه عشقه که تووم شعله ورهولی در واقع این روزا هدف هام توو بیراهه اسیرهسن که میره بالا میفهمی بی مایه فطیرهاسم امروز هست فردا نه میگین چرا؟خب فردا از ما بهترون میان ما میریم کنارنمه نمه دور و برتو خالی میکنن میبینی میپیچنپس الآن آینده رو میسازم میگیری چی میگم؟یه وقتی میرسه پیر و چروکیده شیخط های صورتت راه مرگو کروکی کشیدمی خوام اون روز کنار دریا باشم کف پاموبذارم توو آب و تماشا کنم نوه هاموتوو ساحل باهاشون بازی می کنم گل میخورمبعد خسته میشم رو ماسه ها شل میکنمباده خیام میرم بالا به یاد ایامیه حال کمیاب یه حس عجیب داره جریانتوو رگام، با این رویا سرگرمم فقطحقیقت بهم گفت که برگردم عقبانگار یه تکون یه زمین لرزهمنو دوباره برگردوند به همین لحظهبه من راه چاهو یاد دادن نه راه و چاهوافتادم توو چاه و همون جا رو آب و جاروکشیدم ، کی میتونست بره جلو بهتر از مناینا که اسم بردی همه مثِ پسرمنببینم اینا زمان شروع ما کجا بودن؟حالا تیکه میندازن واسه ما شاه غلام شدناینا توو وان حموم خونشون ناخدا بودندُم در آوردن واسه ما ناقلا شدناین همه سال کارو بینم کی دید؟اینا میخوان بگم این زیرزمین اینم کلید؟میکروفون توو دست تو یعنی اتم دست داعشبهتره که این کلید بمونه دست صاحبشنظر تو خودجوشهسالم نیست بو میده کد روشهمنو نقد نکن از خودتون مایه بذارینصد تومنی پاره های لای هزاریهمین مونده اینا برام تِز بدنفقط بهت این رو لای پرانتز بگمما خیلی کارا کردیم نگفتیم که ریا نشهاین روزا قضاوت هر کی اَ رو قیافشهواسه من این قصه ها عادیههمه قاضی شدن، این استعداد ذاتیهبری میگن فرار کرد وطن فروشاگه بمونی هم میگن یارو اطلاعاتیهزنده باد حاشیه ، تو مغزش چیاست یاروآدم حساب کار دستش میادکار درستو میکنی میگن قصدش ریاستکاری هم نکنی میگن قلبش سیاستمن کارم غمگینه ، چون بارم سنگینهکمبود گذشته هام فقط با رپ تأمینهوقتی زوار زندگیم داره راحت در میرهاون لحظست که خودکارم با کاغذ وَر میرهمن رپ نکردم رو شکم سیریواسه کَل کَل و بچه بازی یه کم پیریماون هم قابل احترامه ، حاصل استعدادهچون حرف خاصی تووش نیست فاقد اعتبارهبا رپ میشه در جنگ تاختبا رپ میشه فرهنگ ساختبا رپ میشه رویا رو نشون دادبا رپ با کلمه میشه دنیا رو تکون دادمطمئن باش من این واژه ها روواسه وزن و قافیه به هم دیگه وصل نکردممن این واژه ها رو بالا آوردماز حقیقتِ تلخی که هضم نکردماز روزگار میگذرمنشونه میگیرم و توویِ خال میزنمگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَمصدامو از توو شهر و خونه های میهنم میشنوماز روزگار می گذرمنشونه می گیرم و تووی خال می زنمگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَمصدامو از توو شهر و خونه هاش میشنومموندگار میشومذهنم جوونه ولی مخ پیرهچشمم از دید زدن زن لخت سیرهوقتی که صبح تا شب مثل جغد خیرهبه دفتری که ورق هاش داره به چخ میرهخب دیگه پف زیر جفت دیده هامیعنی استرس و بی خوابی قفل ایده هاموباید جمع کنم و بریزم به کل زیر پامو تهش باید برم بی نتیجه مفت زیر خاکافت خیز ما به قلم نوک تیز یاسهمه تووی خیابون هاییم با کلی نقاباونی که روبروته و داره گل میگه باهاتروی همه چیت دقیقه حتی کلیه هاتصبح میشه باز که البته صبح نیست وسط ظهرهوقت میره واسه خالی کردن عقدهنشستی به تماشای رفتن عمرتعقربه تنده راه مصرف قرصهتووی کله جای مغز معدن سربهجایگزین آب شده شربت سرفهنون تو خون توو خونه شده برکت سفرههنر واسه هنرمندا مدرک جرمهتهش فقط ازت میمونه دفتر کهنهکف زمین بشینی در حسرت قلهتوو بحث منطقی همیشه مَغلطه بردهاصل حرفو فقط جنگ و اسلحه گفتهاز روزگار میگذرمنشونه میگیرم و توویِ خال میزنمگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَمصدامو از توو شهر و خونه های میهنم میشنوماز روزگار می گذرمنشونه می گیرم و تووی خال می زنمگذشته ها رو مثل پوست مار می کَنَمصدامو از توو شهر و خونه هاش میشنومموندگار میشومکاراکتر اصلیه اول تا آخر داستانت منمکارات شنیده شدن تنها دلیل بازتابت منمتو هیچی نداری بگی سوژه کاغذ آچهارت منمتو مهره نیستی اگه باشی بازم آچارت منمبا یه عطسه فیدی ، یه مغز چرکی ، لنگ بیتییه متلکی توو یه بحث جدیالبته مهم نیست که ببیننت به دید چیواست مهم اینه که تو فقط شنیده شیبحث من یه خطر جدیه که پیش رومونهنفوذ یه جنون که میکنه ریشه تو جونتسکوت مرگباری که حس میشه توو خونهوقتی هم خون توو شیشست هم شیشه توو خونهاینا رو دیدیم بعد میریم می گیم که دشمن زبونهببین دشمن زبونه چون که مُک فقط لفظیمتو عمل فقط به ترکوندن هم کمر بستیمو طبق عادت سبب اصلی یعنی بغل دستیمیخوای به هر بهونه شده بهش بپریچرا که فکر می کنی تو از همه فرشته تریتمام تصورت از این سرزمین یه جهنمهاینه که میخوای یه راست بری توو بهشت برینمیگی باید برم اینجا دیگه کلاً پوسیدهاینجا پر از یأسه ، اونجا پُر از امیدهببین وقتی غذای گندیده لای مبل مونده باشههر جا نقل مکان کنی بازم خونت بو میدهآزادی آرامش اینا حرف نمادین خودتهولی خصلت هایی تو ما نهادینه شده کههر جا بریم با ماست یه فاز عجیب و غریبتضاد شدید بین سنت قدیم و جدیدتو میری اونجا اونا اینجا غارشونو کندنحتی توی تحریم به ما بارشون رو پک پکفروختن و خیلی ساده قالمونو کَندنو حالشون رو کردن، ای * تک تکتموم واژه ها رو نوشتم توو خلوتمالان تو گوشت نیستم من در اصل تو کلّتمفک زدم و میرم جلو همین خطوتو میخوای سلیقتو بشنوی یا حقیقتو؟اینا می گن سرکوب کنم حرفام رو بریزم توو خودمنه من حقیقت رو کشیدم رو خودممی گن اونا که اصل زحمت رو کشیدن نخودنراه که باز شد بقیه بشینن بخورننه توو کَتم نمیره تو رو نمیدونمولی من راهِ بی نتیجه رو شروع نمیکنممن از سرکوب رویاهای خودم سکو ساختمدیگه چاقو توو رویای بقیه فرو نمیکنم