بین همه غریبه ای آهخالی تر از همیشه آهدلت فقط دریچه میخوادیه نور تو این مسیر سیاهدلت میخواد بگم هستدلم میخواد بگم هستمیخوای دروغ بگم ازازین راهی که باخت یه سَره ستتو دروغ دوست داری دقیقاًدلِ گوشاتم تنگه شدیداًواسه غرور لحظه رسیدنباهاش میری تا مرز ندیدن بازمیری اما نور نیدیدی چه آسون ریختهمونا که ساخته بودی تو تصوری که روندیااادروغو دوس داری ، تو دروغو دوس داریدروغو دوست داری نگو نه تو دروغو دوس داری اهبگو تاحالا چند بار دل و بودی همراشچیزی رو که امرو ندیدی میری به امید فردا بازرفتنیم از دمتونازین هوا ازین دَم و دودهمه چیمو جمع و جورکردم ریختم تو این چمدونبه همه چیم گند زدینهر رنگی شدم رنگ زدینبُریدین ، دوختین مغزمو کردین تو کف تمیزگفتی رنگ شب با صبح فرق نداره گفتم حق با تود وقتی دهن وا کن که میخوری نخورم منم پاشوتو دروغو دوس داری این لباس دو رو و دوس داریدروغ کنار رویا ، یا حقیقتو گوش مالیشدروغو دوس داری ، تو دروغو دوس داریدروغو دوست داری نگو نه تو دروغو دوس داری اهبگو تاحالا چند بار دل و بودی همراشچیزی رو که امرو ندیدی میری به امید فردا بازپشت سرته ، حقیقت اون پشت سرتهچیزی که تو سختی برته فقط همین رخت تنتهفقط راه ، فقط راهامید ، هدف ، قفس ، بالتموم میشه جملهچهار راهی که به همه خوردهتهشم میمونه یه شوق مُرده براتمیرینه تو کُل شباتجلو همه قفله درا و تو هم با تنی که لخته براش تا باز شهتن و بفروش دَرِ باز شهدرِ بعدم اگه داشت کهدلّت بلده ببره یه جوری تورو که بمونی همیشه پشتشدروغو دوس داری ، تو دروغو دوس داریدروغو دوست داری نگو نه تو دروغو دوس داری اهبگو تاحالا چند بار دل و بودی همراشچیزی رو که امرو ندیدی میری به امید فردا بازدروغو دوس داری ، تو دروغو دوس داریدروغو دوست داری نگو نه تو دروغو دوس داری اهبگو تاحالا چند بار دل و بودی همراشچیزی رو که امرو ندیدی میری به امید فردا باز